Over mij

Holistisch horen is een initiatief van mij: Ellen Defesche (1977). Dit online platform en mijn praktijk zijn ontstaan vanuit mijn eigen levenslessen en verlangens om holistisch te leven en te horen. Ik ben getrouwd met Bart Houben, de trotse mama van twee jongens van 12 en 14 jaar en heb een heel bijzondere hond Koos. Ik geniet van het paardrijden in de natuur, yoga, sauna, wandelen met mijn hond, lekkere cappuccino, filosoferen over het leven, borrelen met mijn vrienden en af en toe een dansfeestje pakken.

Ik raakte mijn gehoor kwijt door een hersenvliesontsteking toen ik 18 maanden oud was. Maar mijn doofheid was pas ontdekt toen ik 4 jaar oud was; voor mijn ouders een grote schok. Ik woonde in Noord Brabant; er was geen kennis over gebarentaal en men was er nog stellig van overtuigd dat een doof kind niet zou gaan spreken als het gebaren aangereikt kreeg. Ik ging daarom naar een speciaal onderwijs voor slechthorenden waar gebarentaal niet toegestaan was. Er heerste toen in onze maatschappij het medische –‘doof/slechthorend is defect’- idee; een concept dat het bijna onmogelijk maakte om een gezonde identiteitsontwikkeling door te maken. Mijn gehoorbeperking werd door de omgeving vaak als een belemmering gezien. Vroeger dacht ik dat het aan mij lag, maar inmiddels weet ik gelukkig dat het anders kan zijn.

Op mijn 18e ging ik voor het eerst naar een reguliere school. Ik heb het in de eerste jaren heel moeilijk gehad en had weinig aansluiting op school. Ik wist wel direct wat ik wilde studeren en heb me daarin vastgebeten. Uiteindelijk heb ik met veel vallen en opstaan de studie gezondheidswetenschappen afgerond. Na mijn studie, op mijn 28e kreeg ik een cochleair implantaat (CI) (elektronisch slakkenhuis implantaat), waardoor ik weer een stuk beter kon horen. In het begin vond ik het wel lastig en nog steeds heb ik soms moeite met zoveel auditieve prikkels. Ik moest er echt mee leren omgaan. Maar het implantaat heeft wel een extra dimensie in mijn leven gegeven. Verbinding maken met de horende wereld is een stuk gemakkelijker geworden.

Door of dankzij mijn gehoorbeperking kon ik me altijd goed afstemmen op de buitenwereld, maar het zorgde ook voor dat ik verder van mezelf af ben komen te staan. Mijn leven is vaak niet in balans geweest. Dat uitte zich in allerlei fysieke- en vermoeidheidsklachten en thema’s die steeds terugkeerde in mijn leven. Door dit alles ben ik anders gaan kijken naar dingen. Naar mijn kinderen, naar mezelf, naar mijn gedrag, de tegenslagen in mijn leven en mijn omgeving. Door met mezelf aan de slag te gaan leerde ik zoveel over mezelf en nog steeds. Mijn kijk op het leven is totaal anders geworden. Deze persoonlijke groei heeft mij uiteindelijk meer draagkracht en rust gegeven.